sleep sweet baby, you will wake up very soon...

earth is a cold dead place earth is a cold dead place earth is

2012-01-14T07:21:00.001-02:00

I certainly do not agree.

http://www.youtube.com/watch?v=_wLXJASUOmI&feature=related

2012-01-14T07:17:00.000-02:00

Duruyorum, duruyorum, duruyorum. Sonra bir yerde bir cinnet; altı ay onun pisliği ile uğraşıyorum.

Yavaş yavaş da geliyorlar, farkındayım.
Hadi hayırlısı.

olmuyor ama

2011-12-23T14:31:00.001-02:00

ne zaman bilgisayarı kapatıp yatağa gitsem aklıma en güzel twitler, en komik espriler, en çılgın blog yazıları, delice facebook statusleri, en muhteşem sözlük entryleri geliyor..sonra uyuyorum işte...

yaşadıklarımdan öğrendiğim bazı şeyler var elbet

2011-10-29T14:51:00.001-02:00

paçalarımdan zeka akmasa da benim de yaşadıklarımdan öğrendiğim şeyler var allama bin şükür.

* uzun süre iyileşmiyor, ne kadar ilaç alıp uyuyursanız uyuyun hala sümüklü ve de acıklı geziyor, loser stayla ağlaşıp duruyorsanız yapılacak en iyi şey sikerim hastalığı demektir. artık bira, şarap ve de hatta terli terli su içmek, baldırı çıplak gezilebilecek durumlarda baldırı çıplak gezmek, ilaçları çekmeceye geri tıkıvermek falan serbest.

* kedinin çorba bardağına kafasını sokmaya kalkması ona da çorba vermeniz gerektiği anlamına gelmez.

* her kereviz sapı gerektiğinde kereviz almak yerine sapları poşetleyip buzluğa atmak mantıklıdır.

* dolabınız ıvır zıvırı donduruyorsa, buzdolabındaki kola biradan daha çabuk donar.

* ortalığı süpürmek temizlik yapmak değildir, kendiniz kandırmayın. kendinizi kabullenin.

* bir insanı sevmediyseniz sevmediniz, bir şans daha vereyim, amanın yakından tanıyayım belki bal gibin şeker gibin bir insandır demenin manası yok. bir insan eksik sevin, artakalanı elinizdeki sevdiklerinize paylaştırın. paylaştıkça artan tat.

* bir tabak sağlam yemekle bir paket cipsin kalorisinin aynı olması sizi yanıltmasın, mal olmayın ya da boş verin olun gitsin, enjoy it as long as you can ciğerim.

* yine kilo veririm/kilo alırım sakladığımız giysileri dolabımızda saklamamalıyız bir de. sandık içi olsun, baza altı olsun, dolap üstü olsun, buralar da güzel yerler.

* bozuk para biriktirmek iyidir, candır, kumbara da güzel bişidir.

şimdilik bu kadar, görünen o ki pek fazla bir şey de öğrenmemişim.

KIŞ

2011-10-29T14:32:00.001-02:00

en süper kedi sevme mevsimi geldi and kapıya dayandı. zaten götümüzün donmaya başlamasından da bunu anlıyoruz, neyse negatifleşmek yok.

yaz zamanı tüylerini dökerek, dilini sarkıtarak, sereserpe olmadık yerlere yatarak, tekrar yazıyorum tüylerini dökerek maymuna, şebeğe hatta sıçana dönen kedimiz yine tüylendi, göbeklendi, sevgi ve sıcaklık bulma amacıyla habire koynumuza giren yumik bir yavşak halini haldı.
kuyruğunu, kulağını ağzımdan çıkarabildiğim zamanlarda mutluyuz, karşılıklı gırlıyoruz.

sarı saçlarından sen suçlusun veyahut aptal olsan ne güzeldi

2011-10-16T08:55:00.001-02:00

nedense bir insan güzelse ya da yakışıklıysa aptaldır. öyle olduğuna inanırız. öyle olmasını umarız. öyle olması bizim can simidimizdir.

bir insanın hem güzel/yakışıklı olması hem de kafasının bizim onay verdiğimiz, hayran olabileceğimiz şekilde çalışıyor olması şahsımıza hakarettir. inandığımız şeyler yıkılır. "ama, ama, ama aptal olmalıydı"dır. "bu espriyi anlamamalıydı", "bu bilgiyi bilmemeliydi", "bu konuda yorum yapamamalıydı"dır.

misal, bizim memlekette sarışınlar güzeldir. kıçıma peruk taksam, kaş göz çizsem daha hallice olacak insanlar bir küllü açık kumral, bir platin boya sebebiyle güzeldir. ben sarışın olmadığım için, sarışın olmaya kalksam, kafayı sarıya boyatsam adımı değiştirip yeni bir yere taşınmam gerekeceğinden demiyorum, valla bak, yeminle. ama sarışının adı vardır misal, güzeldir işte. "güzel kız, sarışın"dır, "kahverengi saçlı ama güzel kız"dır. ve biz bu ablaların cidden güzel olanlarının salak, saf, aptal olmasını isteriz. allahım, bir kadın hem güzel hem de akıllıysa nasıl da feleğimiz şaşar ya da bir erkek hem taş vücutlu, hem güzel gülüşlü, hem de zekiyse, sıçtığımızın resmidir arkadaş. daha da iflah olmayız.

--------
neyse, zaten bu kadar süper insanlar zaten hayatta hiç aradıklarını bulamıyor, mutlu olamıyorlar ki...yazık hem akıllı, zeki hem de çok güzel, seksi ama mutsuz, yazık...
--------

hayat minik, gerizekalı önyargılarımızla ne kadar kolay,
değil mi ?

alem buysa kral benim

2011-02-12T10:31:00.000-02:00

evi yine bok götürüyor. temizlik yapmam, biber kızartmam ve yıkanmam lazım. biber kızartmam lazım ne saçma fikir yarappi ama pazardan falan alıp atmak zorunda kalmadığım, cefakar, bozulmadan bekleyen bir sebze olduğu içim kızartılmayı hak ediyorlar bence biberler. neyse ne.

şu masayı toplamak baksan aslında üç dakika falan sürer. bana iki hafta sürüyor. iki haftanın sonunda yine dağılmış oluyor zaten. bu işler bana ne kadar da zor geliyor. uşak tutmak istiyorum. katil uşağa bile razıyım. ev toplamak isteyen varsa sırtını köpükler, yemeğini veririm. yeter ki benden gayrı biri yapsın şu işleri.

rest çekmek, beni böyle sevin lan artisliğine girmek, beğenmeyen küçük oğluna almasın demek istiyorum. ama götüm yemiyor, toplum beni yiyip ortalığa bıraktığım her cips poşetinde, masada bıraktığım baharatlıkta, koltuğun altındaki terlikte, üstündeki etekte yakalayıp boğuyor. toplumla yaptığım tek kavganın kimsenin pek gelmediği evimin dağınıklığı olması da ayrı bir hoşluk aslında. çok aşmış bir insanım demek ki, bir bu konuda kendimi gerçekleştiremiyorum.

ablam geldi. eve değil henüz. ve ben hala bitli bitli oturuyorum. saç kurutma derdinden yırtmak için saçımı kestirebilirim. belime değmeseler de olur diyebilirim. umarım demem. içimden gelmeyince saçmalıyorum tabi ilk işi sona bırakıp son işi ilk yapıyorum. bir kahve daha içeyim diyorum çöpü atmak yerine. yaşlandığımda evimi belediye temizleyecek. öyle bir şey varmış, valla lan. duymuştum, belediye gelip çöp evleri temizliyormuş hehhee. süperötesi bir fikir.

neyse iki iş yapmayı deneyeceğim şimdi. çok heyecanlıyım. eminim süpürge de benim kadar heyecanlıdır.

blower's

2011-01-07T15:52:00.001-02:00

http://www.youtube.com/watch?v=eyni32LvWm4

dinlemeyeni dövüyorum, dinlemeyene sövüyorum.

siz kaybedersiniz.

2011-01-04T17:48:00.001-02:00

böyle zaman zaman herkese aşığım, herkesi seviyorum falan. rpg halinde yaşamak mı nedir bilemiyorum. birikince sokağa akıtası geliyor insanın, ilk gördüğüne şiir yazası falan çoşuyor.

confession

2010-12-12T11:00:00.001-02:00

hayatımı böyle geçiremem.

morning's wiser than evening

2010-12-12T09:29:00.000-02:00

Çok acayip cidden. İnsan dün sylvialar, cobainler alemindeyken, morrison'a bir kalayken ertesi gün bir bakıyor ki sponge bob olmuş patrick'e göz kırpıyor. Gerçekten enteresan. Bu hızlı geçişlerimi aklım almıyor. Kontrol edememek canımı sıksa da en azından denizin altındaki bir ananasta yaşayan sünger kardeşime dönüştüğüm için mutluyum. Diğer türlüsü çekilmez çünkü, manyak olur delirir insan. Yaşanamaz öyle ki nitekim yaşayamamışlar da zaten.

Dün gerçekten zordu. Zor sürdü. Zor bitti. Bir nefese ihtiyaç duydum uzun zaman sonra ilk kez. Ve göğsüm kafesine sıkıştı. Ne yaşaması keyifti, ne uyuması. Uykuyu renkli ölümden sayıyorum bazen, yalnız da değilim le petite mort sonuçta uyku ama derin uyuyabilirseniz. Benim içinse alternatif bir gerçeklik sadece. Gerçek hayatımdan tek farkı hatıralarımı daha çok hatırlıyor, rüyalarımı daha çok unutuyorum. Dün geceki rüyamı hatırlıyorum ama mesela. Ayvalık'taki evin terasındayım, değiştirmişler biraz bizimkiler. Çatı altı dediğimiz yer de değişmiş. Oradaki eşyalar ortaya dizilmiş. Dört tane tek kişilik yatak var, masalar, sehpalar ve benzeriler. "Neden ?" diyorum "Neden bunları bana vermediniz ? O kadar eşya almak zorunda kaldım, ben o yatağa kaç para verdim, biliyor musunuz ?" "hık mık" oluyor aldığım cevap. Sabah o yatağa kaç para verdiğimi annemlere hiç söylemediğimi fark ediyorum :) Rüyamda bile :)

Sabahın köründe uyandım. Cidden. Altı buçuk falandı, yedide kalktım. Uzun zaman panjurları açmayıp gece yarısıymış gibi yaşadım. Bir film izledim. Çok resim baktım, yazı okudum, iki telefon konuşması yaptım, bulaşık makinesini, çamaşır makinesini çalıştırdım. Keşke yarın tatil olsa, bugün benim cumartesim. Dün nefessiz kaldım ve kalbim kırıldı ama bugün iyiyim.

Neyse teşekkürler süngercan.

2010-12-11T10:39:00.000-02:00

Gerçekten saçma bir gün. Olmaması, baştan başlamaması gereken bir gün. Saat daha 13.31. Çoktan gece olmuş gibi. Erken kalkmaya alışığım ve sabah bir şeyler yapmaya. Günün yarısını yemişim. Kalkalı yarım saat bile olmadı. 13 saat uyumuşum. Tek istediğim yeniden uyumak ve ılık bir sabaha uyanmak. İçim zaten donuk, dışım da üşüyor. Hava soğuk.

Gerçekten saçma bir gün. Durup dururken dünyanın tüm kederini sırtlamış gibiyim. Omuzlarım kalkmıyor.Karda askerlerini kaybetmiş kumandan, siyah ojesi bozulmuş emo, bir kızla buluşmaya giderken yağmura yakalanmış mohawk gibiyim lan. "I hate myself and I want to die" diyen ergen gibiyim. püff.

Gerçekten saçma bir gün. Uyanır uyanmaz içimi ısıtacak, bünyeyi az da olsa toparlayacak şeyler düşündüm. Bulamayıp "çok mutsuzumm lhaann" diye ağlamaya başladım sinirimden. Kedi geldi o esnada sümüklü sümüklü "pisi pisii" dedim. Gelmedi sonra. Kaçtı küçük *öt. Ağlamam çok uzun sürmedi. Ellerimle yüzümü örtmek, yastığa kapanmak gibi bir iki sıradan numaradan sonra sustum. Kendimi kamerayla izler gibiyim bir yandan. Etrafımda istediğim şeyi bana verecek kimse olmadığını fark edinceye kadar sürdü ağlamam, bir nevi yalandan ağlayan çocuklar gibi falan işte.

Gerçekten saçma bir gün. Tuvalette bir komşunun ıslık çaldığını duydum. Sanki bahar gelmiş gibi. Sanki düğün alay varmış gibi. Sanki bir halt varmış gibi. Beynini ezesim geldi. Bugün insanlara kötü davranmak istiyorum. Kötücül kötücül fikirler beynimde. Birilerine gidip "Kıçıma benzemişsin ve bir de kendini güzel sanıyorsun ki bu da salak olduğunu gösterir. Hangisi daha kötü bilemiyorum" falan demek istiyorum. Bu gün hiç tanımadığım birine sırf keyfimin kahyası öyle istiyor diye kötü davranmak istiyorum.

Gerçekten saçma bir gün. Yapmam gereken çok şey var. Dağılmış giysiler, bulaşıklar, evin her yanındaki dolu küllükler, oturma odasını yukarıya taşımalıyım, ablama elli kere başlayıp bitiremediğim cevap mailini atmalıyım, iki üç kişiyi aramalıyım, beslenmeliyim bir zahmet sonra. Tek yaptığım kahve içip bu yazıyı yazmak. Bir saattir yazıyorum. Explosions in the Sky, God is Astronaut falan dinliyorum, Moody Blues'a kayıyorum. Hatta bana her zaman enerji verdiği için Natacha Atlas I put a spell on you bile dinledim. Bir halta yaramadı. Tek istediğim yeniden yatmak ve ılık bir sabaha uyanmak. Bok gibi de bir gün, ne diyeyim daha ?

cevaben

2010-11-20T18:45:00.000-02:00

http://geckaldik.blogspot.com/2010/10/e-dair.html

Kendi küçük dünyasında dış dünyada ne olduğunu bilmek istemeyen ve evinde kendine sarınıp düşünmek ve sessizleşmek isteyen bir hayalperestten başka bir kişi olmadığımı düşündün mü hiç ?

Tüm dünya uzak, dijital, sanal, hayali, yalan, harflerden ve geyiklerden ibaretken ve ben kendimi kodlardan oluşan tozlu, dağınık mabedime kapatmışken her şey daha güzel kokuyor, tüm sesler benim, istemediğim anda tüm dostlar, eski sevgililer, ailem, siz, sen..hepiniz uykuya dalıyorsunuz. Ve elbetteki çağımızın hastalığından müzdaribim. Fakat yanılgı şu ki tanrıcılık oynamak çok uzun süredir var, sadece hiç şimdiki kadar gerçek değildi.

Esas olan benim hissettiğim ve algıladığım hayat! Olmakta olan değil. Olan değil. Akıp giden değil. Bendeki, bende olan, benim kokladığım, konuştuğum, gözlerinin içine baktığım :)

Kendi dünyamın tanrıçasıyım, yönetim şeklim de budur. Hunim de yanımdadır :)

daha neler ? neler neler....

2010-05-08T07:32:00.001-02:00

Az yazarken aklıma geldi bu da. Bir de öyle yazasım var kendi kendime, ne yazacağıma da bilememe hali. Dedim en iyisi özel hayatım yazayım. Blog benim değil mi ? Benim. Ne istersem yazarım öyleyse. Ohh bee !!

Eski sevgiliyi yeni zamazingosu ile görmek koyar sanmıştım çok, koymaması çok koydu yakın zamanda. Zamazingo dedim çünkü ne olduğu belirsiz şu an. Sanmıştım ki içim parçalanır, kanar falan, oturur ağlarım diye umut etmiştim. Ve böylece içimde hala güçlü bir şeyler olduğunu bilmenin tadını çıkarırdım üzülüyor olsam bile bir yandan. Ama ne oldu ? Önce bir şok. Sonra tipik bir eski manita görevini yerine getirip kıza bakma: pöfff deme. Bu mudur yani ? Ciddiyim ama, valla bi nomerosu yoktu :) Yani gördüğüm kadarıyla :)

On gündür bira içmiyorum. Maksat yenilerine yer açılsın. Yalan. Tamam itiraf ediyorum, kilo vermeliyim. Neden -meli - malı ona dair bir fikrim yok ama ver-meliyim. Sanmıştım ki bu kederle biraya karşı koyamam. Orada oturmuşlar, pek de güzel bir yer, beni hiç oraya götürmedi, eş dost arkadaşlar, şakalar espriler falan. Kıskandım tabi. Bu akşam sevişecek falan dedim. Ben de böyle deli gibi kediyle konuşup koşuya çıkıp yabancı dizi izleyeyim ancak. Ezik yaptım iyice kendimi. Yine de o birayı alıp içecek kadar dertlenemedim.

Eve gelene kadar gözlerin yandı biraz, bir itiraf daha. Buyurun buradan yakın. Vapurda arkaya geçip o rüzgarda sigara yaktım, uzaklara baktım. Zaten hasta gibiyim, ateşim de var biraz. İntihar girişimi gibi oldu. İçimden hisli cümleler kurdum. Sonra üşüdüm, sigara bitmeden içeri geçtim. Rüzgar kıçımı dondurunca bütün hissiyatım kaçtı, duygusallığım sona erdi. :)

Ev yolunda, bira savaşları zaten, yukarıda anlattığım gibi. Ben: 1 Bira: 0. Oleyyy.

Aynı anda gözlerde acımaya devam, kapıyı açar açmaz zırlamaya başlayacaktım. En dramatik ağlama şekli bence budur. "Kalabalık ve günışığında kendini tutan, acılar içindeki genç kadın gözlerindeki acıya aldırmadan yürümeye devam etti. Evinin kapısına gelince elini usulca çantasına soktu ve anahtarı aramaya başladı. Saniyeler uzadıkça uzuyordu ve ona kapıyı açacak kimsenin olmaması gittikçe daha da acı vermeye başlamıştı. Sonunda anahtarı buldu. Ve kapıyı açtı. Eve girer girmez öne sırtını kapıya dayadı, sonra kapının önüne çöküverdi ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı" Ve Son ! Gerçek şöyle oldu "5 katın merdivenlerini, oflaya puflaya çıkan genç kadın cüzdanından anahtarı çıkardı. O sırada kedi miyavlıyordu. Kapıyı açıp girdi ve kediyi mıncırdı. Bu sevgi sahnesinden sonra, bilgisayara yürüyüp onu açtı. Tuvalete gitti, makyajını çıkardı ve üzerini değiştirdi. Biraz sözlük, biraz facebook. "Amaan salak karı kendin arandın zaten" dedi içinden ve romantically challenged diye klişe ama zaman geçiren bir diziyi izlemeye başaldı. Sonra da yattı" Ne kadar sıkıcı, değil mi ? Sanırım bu yüzden sürekli drama, trajedi peşindeyim :)

Bu hak etme meselesi ise beni peşinde koştuğum tüm hissiyatlı aksiyonlardan koruyor. Sonuçta "böyle olmasını ben istedim, yakıp yıkan benim" dediğim zaman kendimde şikayet etme, dertlenme hakkını görmüyorum. Bundan sonraki taktiğim yüzsüzlüğe vurmak olacak. Elbette yine de bir şey olduktan sonra bunu öğrenmekten daha kötü bu olma anını görme ve bir kaç saat sonra olacakları bilme hali. Geçmiç zaman ise fazla takılmıyor insan. En azından ben pek sallamıyorum. Zaten olanların bir kısmı olması dilediğim şeylerdi. Ama yine de insan içinden "ulan adam bu akşam çatır ....!!" demiyor değil :):)

Ohh be sıkıcı hayatıma aksiyon geldi. Şimdi kendime sağlıklı yemek hazırlama, ortalığı toplama, müzik dinleyip dans etme ve de yeni merakım olan ispanyolca çalışma zamanııııı.

Not: Bu arada üzülmedim sanılmasın hiç. Üzüldüm tabi biraz, ben de insanım : ) hak ettim mak ettim, kendim arandım da bir yere kadar. Ama ne bileyim sanki daha farklı olmalıydı....

bu aralar

2010-05-08T07:20:00.000-02:00

Bu aralar bana neler koyuyor olacaktı başlık mesela utandım diyemedim. Böyle saçma şeylerden utanmak koyuyor, asabımı bozuyor hatta. Kendimiz olma yaşımız ne zaman gelecek ? Daha da güzeli kendimiz diye bir varlık olmadığını ne zaman tüm kalbimizle kabulleneceğiz ?

Aynı şeyi bin kere söylemek ve kimsenin bunu öğrenmemesi koyuyor. Sınıfta bir deli gibiyim kendi kendime konuşan. Amacım bu olsaydı halbuki gideceğim yer sınıf olmazdı. Bir yerlere gider "gerçekten" kendi kendime konuşurdum.

"Hocam ben lisedeyken okula mercedesle giderdim" lafı koydu mesela geçen gün de. Ben de ilkokuldan beri hobi olarak otobüse biniyorum, ne var yani ?

Sonra bu bastırılamayan topuklu giyme arzusu çok koyuyor, korkarım topuklu giyen kadınları yayaya kırmızı yanarken yola falan ittireceğim bir gün. Sırf kıskançlığımdan. beceremiyorum, olmuyor, giyemiyorum, bayılıyorum.

Haftasonu tatil yapanlara da ben bir tane koymak istiyorum şöle kafalarına kafalarına, pıt pıt diye. Çok sert değil. Nereden geliyor bu enerjinin suyu yavru kuşlarım. ? O kadar az çalışıyorum ama cumartesi-pazar dedin mi tek arzum sessizlik. Yaşlı mıyım ? Emekli miyim nedir ?

2009-07-28T11:27:00.000-02:00

"düşlerim başka şeyler
ağlarım hiç bıkmadan" *

ağlamaktan bıksan da düşlediğin şeylerin en azından bir kısmını yapsan ?

ya da aklına mukayyet olsan ?

* bir çilekeş şarkısı, ardıma hiç bakmadan

büyü - t

2009-07-28T11:18:00.001-02:00

öyle büyüt ki beni
içinden taşayım.

gün sarhoşluğu/massive attack, angel

2008-07-30T14:04:00.000-02:00

ağır
ağır
ağır
ve her şey daha ağır

ılık
ılık
ılık
ve sıcak
ve terli
ve suyun üzerinde kayar gibi
ve yankılanır gibi sesler
ve vurulmuş bir melek
kanamadan düşer gibi
gökyüzünden yeryüzüne
yüzden yüze
yüz defa olsa fark eder mi?
fark
eder
mi?

yankılar
yankılanır
"she is on the dark side"
yankılandıkça işler işler işler
çarpar dağılır
geri gelir
gelmez
geri gelir mi gelmez mi?
belli olmaz

bir mürit gibi ses
ileri geri
sallanır
salınır salınır
salınım

aynı aynı aynı yanı
tekrar tekrar tekrar tekrar

lanmaz bir şey asla
asla asla
aynı an tekrar yaşanmaz
geri gelmez
gelse
gelse gelse
bile tanınmaz
hatırlanmaz
koku yabancılaşır
başka da bir şey olmaz

yukardan yukardan gelmiştim
kanamadan düşer gibi
indim yere
tutacak bir şey bulamadım
gemi karanlık suyu yarar gibi
yağ suda kayar gibi
akıyor gidiyor
akıyor gidiyor
limana vardığımda
kimse beni karşılamıyor
iki paket mendille kalakalıyorum
kendim bile kendimi karşılamıyor
bazen

eşleşmiyor görüntü
parçalar yerine oturmuyor
gidiyor gidiyor
tanrı meleğini düşürdüğünü
görmüyor
görmüyor

ağlıyor ağlıyor

tanrıyı vuruyor bir insan.
göz göze bakıyor
vurulmadan
kanamadan
düşüyor
yüzden yüze
yüzde yüz.

matematiğim bu kadar
ömrümü hesaplamaya yetmiyor.

destination nowhere

2008-07-30T13:19:00.000-02:00

ülke gerekçeli kararlarla sallanıyor
ve ben gerekçesiz bir şekilde bağımsızlığımı ilan ediyorum
dört duvarsız hücremde
ne haritada bir yerim var
ne de anayasam

geriye kalan sadece
yaşam

yasam yürüyüp gidebilmek
ülküm varacak bir bulabilmek
bütün haritalar uçurumları gösteriyor
dökülüyor anakaralar okyanusa
--------------------------------
bir maske yaptıralım mı bana ?
üzerinde yüzüm olsun mümkünse
daha çok yakışacak bir maske bulamadım kendime
ve tüm sevdiklerim dans etsinler
ve ağlasınlar maskeli baloyu söyleyip
gülüp geçeyim aynanın içinden
gidilecek yer her neresi ise.

kalp unutmuyor

2008-07-30T12:33:00.000-02:00

http://elisadream.blogspot.com/2008/04/ak-gelip-beni-buldu.html

yüzünden bir harf düştü
soğuk bir ter damlası sırtımdan aktı
yüzünden bir harf düştü
zorla ezberlediğim alfabem bozuldu
yüzünden bir harf düştü
gözlerinle yazmıştım en uzun hikayemi

şimdi valizim elimde
bomboş, taşıması öyle zor ki
bekleyecek durak bulamıyorum
ansızın bir tren geçiveriyor
raylara bakakalıyorum
sarı bir bozkır halini alıyor resmin

resmini okuyamıyorum
adın kırmızılaşıyor
adım silinirken bir dokunuşta
kedi kanat seslerinin peşinden koşuyor
martılar çığlıklarını saklayarak bağırıyorlar
sabah güneş batarken

güneşi doğuramıyorum
o beni yüzlerce kez doğurmuşken
uykunun elleri her yanımda gezerken
uykuyu uyandıramıyorum
rüya bir balığın peşinden koşturuyor
dalıyor en derine, kuytusunda soluyor

yüzünden bir harf düşüyor
müzik yenik düşüyor yazıya
yüzünden bir harf düşüyor
saçlarım yosun demeti, tuzu içinde taşıyor
yüzünden bir harf düşüyor
tuz basıyorum, kalp unutmuyor.

kumsal

2008-07-30T12:23:00.000-02:00

Taşın suyun üzerinde bir kez daha kayacağını düşünürsün de dalıverir ya suya, düşüverir, dalar gider akarak dibe..İşte öyle.

yıkım

2008-07-30T12:03:00.000-02:00

bin bir parçaya bölünmeden
ve
durup dururken
sessiz sedasız
boydan boya
çatlayabilir mi bir ayna ?

evet

peki neyi yansıtır
neyi yansıtmaz bundan sonra ?

yankı

2008-06-04T22:07:00.000-02:00

"ihanet tenimi yalıyor"

küçük bir şeytan gibi bana yalvarıyor...

hiç bir tekil ve çoğul şahsın konuyla alakası yok...

özne: birinci tekil şahıs

sorgulama kemiklerin yankı yapar

kemiklerine yankı çarpar...

kırılabilirler

kırılmasınlar...

bakışmak işteş bir fiildir

2008-06-04T21:15:00.000-02:00

bakışlarını bana saklamanı isterdim, bakışlar ait olana saklanmalı hep.......

çürümeye bırakılmış, yenmeyen bir konserve gibi bile olsa saklanmalı......

bakışlarımı saklamak isterdim ben de, gerekirse naftalinleyip....

ama işte
bir gün

kendini buluveriyor insan "benim en sevgi dolu bakışım bu" derken
"clark çekmek" gibi bir hal alıyor ilişkiler...

ama

aynı anda
bir resimde
kendini görüyor
"bir daha asla böyle bakmayacağım"
"gözlerimi kaybettim"
"bir dinlenme tesisinde tuvalete attım onları ve sifonu çektim"
"epeyce kanadı göz boşluklarım, evet"

ama

"artık yeni gözler yaptılar, bana görecekMİŞim, öyle diyor doktorlar"

görebilirim...

öyleyse dağıt bakışlarını....herkes dağıtsın...da-ğıt-mak----DAĞ--ıtmak..

dikkat dikkat

2008-06-04T20:35:00.000-02:00

nette bir şeyler okumaya (evet biliyorum yanlış yazmış olabilirim, ilk anda emin olamayınca, olayı kapamayınca bir daha asla öğrenememek gibi huyum var, hala "bir şey birşey herşey her şey" karmaşası yaşıyorum :(:(:( , neyse napalım hala siyah ve votka yazarken de içimden iyice söylüyorum da öyle yazıyorum zaten, beni böyle sevin sevecekseniz) , araştırmaya, yazmaya o kadar dalmışım ki Eminem in " May I have your attention, please"* diyen sesiyle kendime geldim. İsabet olmuş.

Oysa ki güzel güzel emilie autumn** dinliyordum.

* eminem- the real slim shady
**emilie autumn- the art of suicide

derin uyku

2008-06-04T19:41:00.000-02:00

şimdi
tüm kalkanlarını duvara yasla
ve
adını bilmediğin gölgeye doğru yürü

şimdi
bırak adını bildiğin herşeyi
ve
dilsizliği kuşan

şimdi
sayabilmeyi unut
ve
"teklik"le çokluk seni sarsın

şimdi
kulaklarını yavaşça kenara koy
ve
adının seslenildiğini duy

şimdi
göz kapaklarınla parmak uçlarına dokun
kapat gözlerini
ve
ayakların bulsun yolunu

şimdi
tüm anahtarlarını,şifrelerini
sessizce olmayan masaya bırak
ve
ellerinle var olmayan sisi yar

şimdi
usul usul salın
ve
içinin şarkısına ver bedenini

şimdi
rahatça, pelte gibi uzan
ve
uçsun ruhun

uyu.

an

2008-06-04T19:27:00.000-02:00

Bazen an durur ve akmaya devam eder zaman
sen yalnızca oturursun, bacakların altında toplanmış
akıp gidişini seyredersin herşeyin. . . . . . . . . . . .

birinden bir gülümseme yayılır ortalığa
ve sana çarpıp dağılıverir havada.

bir şarkı başlar
ve
notalar önce - - somutlaşır
ve
odada dolaşır
sonra - - asitleşir
ve
beynini yakmaya başlar!!!!

birinden bir iç çekiş sesi duyulur,
elini uzatırsın,
hayalinde.
- - - - - - -
sana çarpıp dağılır.

renkler parlar
ve eşyalar seninle dalga geçmeye başlar.

gittikçe uzaklaşmasını izlersin tanıdığın
ve
bildiğini sandığın herşeyin,
- -insanlar dahil- -

ya da
uzaklaşırsın gittikçe. . . .

ışık parlar
alev akar
renkler yanar
sesler donar
yüzler uzar
an durur
zaman
akar.

2008-06-04T19:25:00.000-02:00

"I will make myself a never married widow"

rüya ve sabah

2008-05-14T03:48:00.000-02:00

Hani böyle bazen kitaplarda falan "ağzında kekremsi bir tat kalmıştı" falan yazar ya da ne bileyim başka bir cümle içinde geçer "kekremsi" kelimesi...Kulağıma hep çirkin bir kelime gibi gelmiştir.Ben zaten harfleri de böyle güzel, çirkin, kulağa kötü gelen falan diye ayırırım. Neyse, kekremsi kelimesi de hep çirkin, yabancı bir kelimeydi benim için, günlük hayatımda yeri yoktu, hiç olmadı.
Sonra işte sabah uyandığımda birden bu kelimenin anlamını öğrenivermiştim, her nasılsa bir şeyler "ağzında kekremsi bir tat bırakmıştı, sıkıntıyla karanlık ve bulutlu bir sabaha uyanan kızın"
Daha alarm bile çalmadan oturuvermiş buldum kendimi yatakta, beynim belli ki bugünün kötü başlamasını istemiş ve benim için uyanış şarkısı olarak çilekeş'ten yetmiyor'u seçmişti.
"Ne olur girme artık gecelerime", girmeyin diye söylemeyi tercih attım sabah sabah şarkıyı dinlerken.

Rüyamda turuncu çarçaflı bir yatak, ki bu benim yatağım ve şu an zaten turuncu çarşaf serili, yani o yatağın benimki olduğunu anlamak için rüya biliminden anlamak gerekmiyor. Sanki boşlukta asılı, ben de yanına diz çöküvermişim ayaklarım nereye basıyor belli değil, çömeldiğim yerden kusursuz düzgünlükte yatak yüzeyini inceliyorum. Gündüz bir ara Murathan Mungan'ın
"dağınık yatak" ı ile ilgili birşeyler düşünmüştüm, sanırım beynim "bak dağınık değil, nasıl da kusursuzca düzgün herşey" demeye çalıştı bu rüyasında....

" öyle bir an gelir ki sevişmek ölmeye benzer,
dağınık yatağım,
mutsuz yatağım
seni artık yalnızlık bekler"

ya da şöyle demeyi tercih ettim belki de zamanında fark bile etmeden, o yüzden beynim beni
yatağımın dağınık olmadığına inandırmaya çalışıyor

"bir daha dönemem o eve, yatağa ben,
birinin sessizliğini dinleyeceksem artık
kendiminkini seçtim."

------------

Yatağın yanında dururken bir arkadaş geldi yanıma, çok hatırlamıyorum ne dediğini ama sanırım özür diliyor yaptığı bir şey için ve ben hayatımda hiç söylemediğim kadar sert bir şekilde "git başımdan" diyorum...Ve birden bire dünya üzerindeki tüm camlar aynı anda kırılıyor, sanırım. Çünkü cümle ağzımdan çıkarken aslında dudaklarım titriyor, aslında öyle demek istemiyorum, aslında "önemli değil, herşey geçti" demek istiyorum, "gel buraya"....Ama "git başımdan" çıkıyor ağzımdan. Az sonra ikimiz de ayaktayız, benim üzüldüğümü anlayan sevgili rüya yaratıklarım bana bir kıyak çekmeye karar vermiş anlaşılan bana şubu ıvır zıvır olurken yine eskisi gibi bakıp bakmayacağımı soruyor onun gözlerine, sadece ikimizin anladığı şeyler bunlar, bu sefer "evet" diyorum ve sessizce çıkıp gidiyor rüyamdan.

Yine yataklayız.Artık yanında diz çökmüyorum da baş ucunda ayaktayım, az sonra ise etrafında dolaşmaya başlayacağım. Yatağın her yanına dağılmış çivileri topluyorum. O kadar da çoklar ki....Hiç bitmiyorlar. Ya da her aldığımın yerine yenisi geliyor. Toplayamıyorum, yatağım çivi dolu kalıyor. Bana yine rahat uyku yok. Kıvrılıp yatıvereceğim kalan boş yere, ayaklarımı uzatamayacağım, döndüğüm an batacaklar, belli.

Ve daha bir sürü şey.

Velhasıl "kekremsi bir tatla uykudan sıyrılıvermişti genç kız uykudan, tıpkı saten bir geceliği üzerinden çıkarıverir gibiydi kalkışı yataktan. Hava karanlık, bulutluydu, hava tahminleri yine tutmamıştı anlaşılan "zaten hangi tahminler tutuyor ki?" diye söylendi. Kendini sürükleyerek banyoya yöneldi ve o kekremsi tadı tüm ağzından, yüzünden yıkamaya çalıştı. Bazı tadların suyla akıp gitmeyeceğini fark ettiğinde ise beyninde çalan şarkıyı dinlemek istedi, kafasının içinin bir müzik çalar gibi çalışıp durmasından sıkılmıştı, hem de kimin kontrol ettiği bilinmeyen bir müzik çalar. Saat daha dokuz olmadan beş altı sigara tüketmiş, kendini tüketmiş, iki kahve içmiş ve günü karartan o tattan kurtulmak için kendini yaşlarla yıkamıştı bile...."

Bugün erimiş dondurma gibi değil de bitter çikolata gibi bir şey bu hayat, en adisinden.

Şimdi okula gidip "arı maya hoca" olmalıyım, muhtemelen bir daha asla kokulu arı maya silgileri koklayamayacağımı hiç aklıma getirmeden.

eylenemeyen* yüklem

2008-04-21T18:24:00.001-02:00

artık varolan her halt yasak, ve gizli bu yüzden..bir yerlerde varolmaktan gözle görülen bir devinim olmaya geçemiyor bir türlü..sabit bir eylemsizlik halinde tüm beyin içi koşturmacaları ...olan her haltsa nedensizce bir takdirin nesnesi..ve olmaya devam ediyor.

* kelime eğlenmek değildir.

bugün bayram uyuyun çocuklar

2008-04-21T17:06:00.000-02:00

çocuklara yapılan 23 nisan işkencesine son verilmesini talep ediyorum, bir 23 nisanda da devlet büyükleri bando çalsın, bakalım uyum olacak mı sesler arasında? o acaip bayram giysilerini yapanlar giysin..ne bileyim öğretmenler, vekiller, anne-babalar ne idüğü belirsiz şarkılarda ne anlama geldiği belirsiz hareketler yapsın...çocuklar uyusun sabah, dondurmayla kahvaltı etsinler, oyun oynayıp çekirdek çitlesinler..rahat etsinler.

2008-04-21T16:56:00.000-02:00

sıkıntıdan sıkıntıya koşmakla geçiyor zaman. dert anlamında bir sıkıntı değil bu, varoluşsal bir bunalım diyebilecek kadar da entel değilim. mütemadiyen varolan bir "bitse de gitsek " durumu sadece. yok beklenti düzeyim de yüksek değil, hatta beklenti düzeyim yok bile, godot u falan hiç beklemiyorum. sorun şu ki herşey fazlasıyla tanıdık geliyor, "şaşırmak" denen eylemi yapabilme yeteğim yok hepsi bu...tüm şaşkınlıklarım ezbere. rol gereği "aa inanmıyorum" diyorum bazen, ama iki kere iki dört işte çoğu zaman. şaşırmıyorum. acı falan verdiği de yok, dedim ya "bitse de gitsek", sıkıcı bir filmi izlerken uyuyakalma hakkımı kullanmak istiyorum. fakat malesef olmuyor işte, ama ben yine de gözlerim açık uyuyorum, kimselere çaktırmadan. ne bileyim, ılık bir rüzgar gibi, ama yazın esen ılık bir rüzgar, hava serin olsa iyi gelirdi belki ama herşey zaten yeterince ılık, nemli, terli, yapış yapışken anlamsızlıktan başka bir şey getirmiyor, haa bir de bunaltı,evet tam kelime bu sanırım. erimiş ve ısınmış dondurma gibi bir şey bu hayat.

reklamları izlediniz

2008-02-11T13:06:00.000-02:00

Saçların pek hacimli, gülümseyişinse pek parlak ama nefesin yalan kokuyor aklınsa kötülük peşinde. Yani ürün beş para etmez ama imaj şahane.

Yürürken sadece karşıya ve önünüze değil arada ayaklarınıza da bakın, bir yürüme bandında ömrünüzü çürütüyor olabilirsiniz.

Kimseyle sigaranızı paylaşmayın, çünkü sigara içmek size ve çevrenizdekilere ciddi zararlar verir. Çevrenizdekilere daha fazla zarar vermeyin. kendinize verebilirsiniz, izin verdim.

Niye mutlu değilim diye merak etmeyin, çünkü mutluluk istikbalde. İstikbal de göklerde. pilot olun.

Fakir alıp evinizi şımartacağınıza kendinizi şımartıp fakir olun.

Ülkemizde diş doktorlarının dişlerine bir şey olmaz sanan reklamcılar ve soğuk ya da ekşi bir şey görünce içi bi fena olan diş doktorları var, kendinizi koruyun. Kendi reklamınızı kendiniz yapın, kendi dişinizi kendiniz çekmeyin.

Kakaolu bisküvi görünce bu kadar heyecanlanan, kendinden geçen kadınları gördükçe hıçkırarak ağlamak istiyorum. Umarım bir gün negro gerçeğini keşfetmezler.

Yaşlanmanın tüm etkileriyle savaşırken yaşamanın tüm etkileriyle de savaşmak mümkün müdür? merak ediyorum.

O kadar eti crax yedim bi öyle sallayamadım kaseyi, bedbahtım.

Crunchı sadece abaza gençler mi yer? Crunch aslında çikolata değil de bir düdükleme servisi midir? bu zavallı gençlerin crunch ısırıp duvar yıkmak kat göçertmekten başka bildiği bir yol yok mudur? kızıyorum.

Annemin markasını mı, hijyen sağlayanı mı, uygun fiyatlı olanı mı, renkleri ilk günki gibi tutanı mı seçmeliyim çamaşır deterjanı alırken? kafam çok karışık.

Bebek bezi reklamlarında militarizmin ve örtülü pornografinin ne işi vardır? Bebek bezi seçilirken bastırılmış içgüdüler mi dinlenir yoksa ebeveynler tarafından, reklamcılar froydyen mi yaklaşmışlar konuya? Daha kıçını tutamayan bebekler neden bornozunun önü açılan kız bebeğe rocco sinfredi edasıyla yaklaşır? Neden çişini yapıp rahatlaması gereken kız bebekler üstlerine rahat bir şey giymiş havalarında bornozlarla gezerler ve önleri açılıverir? Benim mi içim fesat? ayrıca bez takılınca bu çocuğa kimse bir şey giydirmeyecek mi, kot deseni niye? Daha sindirim sistemi yüzde yüz gelişmemiş bu bebekler neden asker koğuşunda? Bebeklik ve askerlik arasındaki bağlantıyı ben niye çözemiyorum? Askerlik zordur, altınıza sıçacaksınız mı denmek istemektedir? Yoksa bu yaşta dayayın koğuş disiplinini bebelere mum gibi olsunlar mı?
Ayrıca bebekler bebek gibi kokmazlar mı zaten, bebek kokulu bez nedir, niyedir? O minik popolara bok kokusu yakışmadı mı, mesele budur mudur? Neden bu abject düşmanlığı? feci öfkeliyim.

Reklamları izleyip geliyorum.

2007-12-18T17:06:00.000-02:00

"aşk"!
beni masum kılman gerekmez miydi?

"aşk"!
bizi günahtan kurtarmayacak mıydın?

"aşk"!
her geçen gün niye karariyoruz öyleyse?

"aşk"!
günah denizine bulanışımız niye?
niye kendimizi
yırtarcasına
kanatırcasına,
batışımız?

"aşk"!
sende sorusuz kalmayacak mıydım?

"aşk"!
soru neyse ne, boş ver demeyecek miydik?

"aşk"!
bu cevap bulma telaşı ne öyleyse?

"aşk"!
soru yumağına dolanışımız niye?
niye kendimizi
yitirircesine
delirircesine
arayışımız?

"aşk"!
beni pembelere boyamayacak mıydın?

"aşk"!
reng i ahenk olmayacak mıydık?

"aşk"!
niye "kaç gecedir yemyeşil her yer" öyleyse? *1

"aşk"!
gökkuşağına uzanışımız niye?
niye kendimizi
maskara edercesine
beyaza erercesine
boyayışımız?

"aşk"!
yaşlarımı kurutmayacak mıydın?

"aşk"!
kanımız yaşımıza karışmayacak mıydı?

"aşk"!
bu yüzümdeki yeni ülke ne öyleyse?
niye kendimizi
eğlendirircesine
kendimizden geçirircesine
ağlayışımız?

"aşk"!
ellerimden tutmamış mıydın?

"aşk"!
körken yolları bulmamış mıydık?

"aşk"!
niye "ellerim yok ki benim" öyleyse?
niye kendimizi
boşluğa bırakırcasına
uçurumun en kenarındaymışçasına
tutunuşunumuz?

"aşk"!
bu gece bu şehri terk et. . . *2

"aşk"!
bir gece bu şehre geri gel. . .

ama bu gece bu şehri terk et . . .

ki,

"aşk"!
hiç tanışmamışçasına dokunayım
hiç bakışmamışçasına bakayım
hiç gülmemişçesine güleyim

"aşk" bu gece bu şehri terk et!
---------------

"artık özgürüm, öyle yalnızım ki" *3

*1: replikas: fakir (şarkı)
*2: cem adrian: aşk bu gece şehri terk etti (şarkı)
*3: umay umay: orospu kırmızı(kitap)

arkadaş'a ya da "en yakın gezegen"e

2007-12-18T16:43:00.001-02:00

"neden hep pencerede bekleyince daha çabuk gelir sanır o bekleyenler..." cem adrian

oysa hep tam tersi işler zaman, ne zaman yağan yağmurdan sırılsıklam olsan, sigaran bitse, geç kaldım deyip vaz geçsen o zaman gelir otobüs.

sana kalan, o en sevdiğin yolda, o en sevdiğin yere giden otobüse bakakalmaktır. kafan hayali bir otobüs camına çarpa çarpa.

boş ver bir kez daha dağılsın beynin hayali camlarda, hayali heykeller yap camlardan, göz yaşı şişelerine ağla bir kez daha kimse duymadan.

zaman doğru işlediğinde yıkanırsın o şişeyi kırıp...ve yeniden hiç ağlamamış gibi başlarsın duraklarda beklemeye..yine..yeniden...

---------------

"ellerin... ellerin...ellerin cennetimdi benim" (cem adrian)

o ellerle mi boğdun beni?
demek ki sevgili, artık kendine bir ayrılık mektubu yazmanın zamanı da geldi demektir, o ellerle...

tedbir-siz,lik

2007-12-16T21:18:00.000-02:00

"mutluluğu içeri almadan önce üzerini iyice aramalısın"

ben sana kapıyı açınca üzerini hiç aramadım
yoksa bulmaz mıydım ceplerindeki çakıl taşlarını?
anlamaz mıydım beni tuzlu bir denizden sayıp
boğulmaya geldiğini bana
ve ellerimden tutacağını son anda?

ben seni koynuma alırken de üzerini hiç aramadım
yoksa görmez miydim her hücrene bir jilet saplı?
fark etmez miydim bana niye öyle
delicesine sarıldığını?

ben seni "aşk"a geldi sanmıştım oysa..

oda

2007-12-16T20:43:00.001-02:00

ne kadar yoksan
o kadar iyi geliyorsun bana

ne kadar yoksan mesela
varlığından arda kalan boşluk kadar sevebiliyorum

gelişlerini duyunca
koşar adım kaçıyorum zamandan

bir kenarda bağdaş kurup
tüm gelecek zamanları geçmiş zamanda çekimliyorum yeniden
tüm geçmiş zamanları geniş zamana yayıyorum sonra
bütün bir hayat "yaparım", "ederim"lere dönüşünce
susuyor yanıbaşımdaki karga
ne anı ne plan
tüm hayatı düz bir doğruya yatırınca
daha da bir rahatlıyor insan

ne kadar yoksan
o kadar iyi geliyorsun bana
dedim ya

yokluğun büyük bir oda
kimseyi almıyor içine benden başka.

masal -II-

2007-12-16T20:14:00.000-02:00

zamanin birinde tasli bir yoldan yuruyen bir kiz yolun kenarinda bir yildiz bulmus.
egilip daha dikkatli bakmis,
kucuk,
seffaf,
arada solgun bir isikla parlayan bir yildizmis bu.
birden yildizin icinde bir dalga yildizin tenine vurmus,
yildizin icindeki dalganin serinligi kizin sanki kalbine dokunmus.
" yoluma bununla devam etmek istiyorum" demis kiz.
yildizi gogus cebine koymus ve kalbi yanmaya baslamis ansizin.
ve bu atesle deliler gibi susamis,
ama yildizi kirip icindeki suya dokunmamis bile kiz...
yanmaya devam ettikce ve yolda ilerledikce
yildizin icindeki dalga bu sefer kizi serinletmek icin kabarmis.
gulumsemis kiz, yildizi opup, onun gozlerine bakmis. yildizin gozleri de yildiz yildizmis......

sonra itir kokulariyla dolu eflatun bir bahceye girmis kiz,
kokularla sarhos olup, seslerle dans etmis.
sonra karsisina buyuk bir canavar cikmis
ve kiz cok korkmus,
hem kendisi hem de yildizi icin ve kosmaya baslamis...
ama canavar o her adim attiginda karsisinda belirmis.
"benim adim mesafe" demis, "ister dur, ister kos",
sonra kiza daglarin, denizlerin, kayalarin otesinde oldugunu gostermis
ama kiz ellerini gogsunde birlesirip
"biz ikimiz hep burdayiz, bize orasi ve otesi yok ki" demis.
mesafe kaybolmus.........

eflatun bahce geri gelmis ilk yaz cicekleriyle,
kiz dans etmeye baslamis.
basinda sanki bir tac,
sanki dunya bir sahne
ve sanki en guzel sarki kalbinde.
sanki yildizlara oturmus sonra da ayaklarini sallamis lacivert gecede.
sonra daha da buyuk bir canavar gelmis birden bire.
sisli yuzu gorunmez, yuzunden niyeti okunmaz bir canavar
"hala dunyadasin kucuk kiz" ve "hala benim buranin efendisi",
adinin "zaman" oldugunu soylemis...
cok korkmus kiz,
hem kendisi hem de yildizi icin, solgun isikli seffaf yildizi...
uzanivermis eflatun bahcedeki dikenli gul bahcesine,
sirti kanarken duslere ucmus, ucmus da guzel bir ruyaya konmus.
uyandiginda canavar yok olmus,
"zaman" demis "durur dus kurarken, kalp ask ile kanarken"

eflatun bahcede konusmayanlarin sozlerini,
aglamayanlarin sizilarini
ve asktan olmuslerin asklarini dinlemis kiz.
semaya uzanan elleriyle sonsuzluga dokunmak istemis
istemiş de parmak uclari yanmis,
sonra yildizin kalbinden bir ruzgar esmis de
gecmis kizin ellerinin acisi.
kuyruklu yildizlar,
tek gunu omur bilen kelebekler
ve gulumseyen kedilerle arkadas olmus.

sonra bir yildiz daha gormus kiz yasemin kokulu eflatun bahcede,
ama ici kan kirmizi, isigi karanlik bir yildiz,
sanki kalbindeki
ama onun tam tersi sanki..
yildizin bir adim gerisinde bir kiz gormus,
sanki kendisi ama tam tersi...
kan gibi parlayan,ici karanlik bir kiz..
"benim adim nefs" demis canavar
"beni yok etmen icin
kendini yok etmen lazim ya da var etmen kendini yeniden yapabilirsen tabi"..
kiz, elini sakiyan bulbullere uzatmis,
bulbuller suskun,
erguvanlara donmus
hepsi solmus,
sirtini kanatan gullerden yardim dilemis sonra
"sizi kanimla sulamadim mi ben? canimin bir parcasi goncanda degil mi senin?"
guller viran, yuz cevirmis..
sonra birden gogsundeki yildiz da bogulmus da bulundugu mabedde
bir kosesini kizin kalbine saplayivermis..
kendine donmus kiz
o en son can yanmasiyla,
gozlerini gormus suyun yansimasinda..
karanlik, kan rengi gozler...
gozbebekleri bakar durur bosluga...

tutmus kalbini kanatan yildizi ativermis,
eflatun bahce yangin yerine donmus de
nefs, kiz ve yildizla beraber yuruyuvermis...

esas kizsa yativermis,
zamani duduran hayallerinin
ve mesafeyi asan hayaletinin arasina.
.elleri yildiz tozu ...

sessizligin sarkisi ve beyazin renkleri arasinda
duslemis durmus,
duslemis dusmus,
birisinin dusune golge olmus..
.zamanla rengi solmus,
ismi de adsizlara karismis,
yok olmus...

eflatun bahceye
ve kalbini kanatan yildiza,
karsinda yenik dustukleri nefse ragmen
yeni yildizlar istemis,
yeni kiyilara kosmus,
"gunese de inaniyorum ben geceye oldugu kadar" demis de...

yasemin kokulu bahcede seyyah olmus sadece,
bir gulun dalinda semaya bakar olmus,
bir ezgide muzigi duymus ve tek kelimeyle siir yazmis...
beklemek olmus....
her sey ona doner olmus,
kendini kaybetmis her yildiz dogumu,
her ay batiminda yeniden bulur olmus,
duslerde ucar olmus...
nefes alip nefes vermis,
kendi de nefes olmak isteyip durmus,
dili lal olmus da yine de konusmus durmus...
ellerinde hayal kelepcesi, ellerinde yildiz tozu...

masal -1-

2007-12-16T20:05:00.002-02:00

23 Kasım 2007 Cuma (kayıplara karışmış ilk blog denememdeki ilk yazıcıktır)

tenimden daha soğuk değildi gece
ama ben yine de üşüyordum
ellerimle kendimi sarmak istiyordum
henuz bileklerimi kestiğimi
ellerimi sende yitirdiğimi bilmiyordum

herkes beyaz bir tavşandan bahsediyordu sessizce
bense bir mantar gibi köksüz duruyordum
saçlarından darağaçları örüyordum
ama bir türlü asmak bilmiyordum kendimi
sonra çözüp bir daha örüyordum
kime yolu sorsam alice'i gösteriyordu
ama ben alis diye birini tanımıyor kayboluyordum
geride ekmek kırıntısı bile bırakamadan
sonra ne kadar korkunç masallar okuduğumuzu düşünüyordum
prensle prensesin ormanda sevişip sevişmediğini de
sonra saçlarından salıncaklar örüyordum

sonra yüzün oluyordu orman
ben sallanıkça sallanıyordum
zehirli elmayı kusuyordum sonra
kesik bileklerimle dudaklarına dokunuyordum
sen bir cadıyla gidiyordun
bense camdan bir tabutta kalıyordum
etrafımda yedi çift göz
hiçbir şey hissetmiyordum sonra
kalbim avcının ellerinde.